تبلیغات
پایگاه مقاومت بسیج حضرت ام البنین (س) - القاب آقا امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در قرآن كریم

پایگاه مقاومت بسیج حضرت ام البنین (س)
 
رهبراگرلب ترکند جان رانثارش میکنیم



نصرحجتبقیه اللهالمضطرماء معینوالفجرالحقنوراللهمنصورامراللهوالنهار

كه از بین این اسامی تفسیر اسم والنهار اقا خیلی برام قشنگ بود
بِسمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ .........بنام خداوند بخشنده و مهربان
وَ الشمْسِ وَ ضحَاهَا(1) ...........سوگند به خورشید و گسترش نور آن
وَ الْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا(2) ............سوگند به ماه وقتی كه دنبال خورشید می‏رود
وَ النهَارِ إِذَا جَلَّاهَا(3)......و به روز سوگند وقتی كه همه جا را روشن ساخت
وَ الَّیْلِ إِذَا یَغْشاهَا(4).......و به شب سوگند وقتی كه روی روز را می‏پوشاند


در تفسیر مجمع البیان امده است كه:

والنهار از القاب حضرت امام زمان و به معنی نور است.

شیخ فرات بن ابراهیم در تفسیر خود روایت كرده از امام باقر(ع )كه فرمود: حارث اعور عرض كرد به امام حسین(ع)كه: یابن رسول الله ا فداى تو شوم مرا از قول خداوند "والشمس و ضحیها (1) خبر ده. فرمود: "واى بر تو اى حارث این محمد، رسول خدا است ". گفتم: "فدایت شوم معناى قول خداوند والقمر اذا تلیها، (2) چیست؟ " فرمود: "این امیرالمؤمنین، على ابن ابى طالب (ع )است كه در پى محمَد (ص) آمده. " باز گفتم: "قول خداوند والنهار اذا جلیها(3) چیست؟ گفت: این قائم آل محمد (ع) است كه زمین را از عدل و داد پر مى كند و

نیز در تفسیر على بن ابراهیم روایت شده از امام باقر(ع) كه فرمود: در آیه شریفه "والنهار اذا تجلى " (4) نهار" آن قائم از ما اهل بیت است كه هرگاه بر خیزد، بر دولت باطل غلبه مى كند... "


در تفسیر المیزان هم امده كه

و الشمس و ضحیها راغب در مفردات گفته : كلمه ضحی به معنای گستردگی نور آفتاب است ، ولی بعدها به معنای آن هنگامی استعمال شد كه آفتاب بعد ازطلوع خورشید گسترده می‏شود ، و روز بالا می‏آید .
و ضمیر در ضحیها به كلمه شمس بر می‏گردد ، در این آیه به خورشید و گستردگی نورش در زمین سوگند یاد شده
و اشاره به بعثت حضرت رسول اكرم دارد كه دنیا را از جهل خارج كرد

و القمر اذا تلیها كلمه قمر عطف است به كلمه الشمس ، و ضمیر در این آیه نیز به شمس برمی‏گردد ، و در این آیه به قمر سوگند یاد شده ، در حالی كه دنبال شمس در حركت است ، و مراد از دنبال روی قمر دو چیز می‏تواند باشد :

یكی اینكه از خورشید كسب نور می‏كند ، كه در این صورت حال اذا تلیها حالی دائمی است ، چون قمر دائما از شمس كسب نورمی‏كند ، و یكی اینكه طلوع قمر بعد از غروب خورشید باشد ، كه در این صورت سوگند دائمی نیست ، بلكه در دو حال قمر است ، یكی ایامی كه قمر به صورت هلال در می‏آید ، و یكی ایامی كه تمام قرص آن روشن می‏شود

و اشاره دارد به امامت امام علی ع و سایر ائمه كه بعد از پیامبر (غروب خورشید)طلوع میكند كه ممكن است همچون ماه در ایامی نمایان و در ایامی پنهان باشد اما همچنان اثرات خود را بر روی زمین خواهد داشت


وَ النهَارِ إِذَا جَلَّاهَا  مفسرین گفته‏اند : ضمیر فاعل در جلی به كلمه نهار و ضمیر مفعول ها به كلمه شمس برمی‏گردد ، و معنایش این است كه : سوگند می‏خورم به روز كه خورشید را نمایان سازد ، چون با بر آمدن روز خورشید نمایان می‏شود .(اگر به معنای لغوی معنا شود امری است غیر ممكن چرا كه روز خورشید را روشن نمی كند پس معنا و مفهومی دیگر پشت آن مستور گشته)
و اشاره دارد به ظهور مولا و احیای دین نبوی بعد از انكه دنیا را تاریكی برداشت و این مورد در ایه به صراحت اشاره شده در آن هنگام كه زمین را تاریكی فرا میگیرد
و در ایه بعد چقدر زیبا اشاره به ظلمت و تاریكی قبل از زمان ظهور شده است

و اللیل اذا یغشیها یعنی به شب سوگند در آن هنگام كه زمین را فرا می‏گیرد ، پس ضمیر ها به ارض بر می‏گردد و بعضی گفته‏اند به كلمه شمس بر می‏گردد ، و معنایش این است كه : به شب سوگند كه بر خورشید احاطه می‏یابد
در هر دو معنی  اشاره به این دارد كه ظلم و ستم دنیا را فراگرفته و حتی خورشید (دین مبین اسلام) را احاطه می كند

رسول اكرم(ص) چه زیبا و دقیق در وصف اهل آخرالزّمان و مسلمانان فرموده است، آنگاه كه فرمود: «به زودی روزگاری بر مردم فرا می‌رسد كه از قرآن جز خط و از اسلام جز نام آن باقی نخواهد ماند)..7. الكافی، ج 8، ص 307؛ العدد القویّه، ص 81.

در اینجا سؤالی پیش می‏آید ، كه چرا در آیه قبل روشن شدن زمین را با صیغه ماضی تعبیر كرد ، و فرمود : جلیها و در این آیه مساله فرا گرفتن شب در روی زمین را با صیغه مضارع تعبیر كرده ، آنجا فرموده : و النهار اذا جلیها ، و اینجا می‏فرماید : و اللیل اذا یغشیها
پاسخ این سؤال این است كه : با این تعبیر خواسته بر حال حاضر دلالت كند ، و اشاره كند به اینكه نه تنها در ایام نزول آیه كه آغاز ظهور دعوت اسلامی بوده ، تاریكی فجور زمین را پوشانده بود بلكه با بكارگیری فعل مضارع اشاره به زمان حال هم نموده است ،و اگر از فعل ماضی بكار رفته بود سخن از تاریكی در گذشته می شد و به تاریكی جهل و فسق حال حاضر اشاره نشده بود

این مطلب تحقیق درس اندیشه اسلامی یکی از دوستانم بود





نوشته شده در تاریخ جمعه 22 شهریور 1392 توسط فاطمه
تمامی حقوق مطالب برای پایگاه مقاومت بسیج حضرت ام البنین (س) محفوظ می باشد